Over RH

Het ontstaan van Reuben Hoeksema’s studio,
de cd Zonnebril en het streven naar een baan.


Vanaf jongs af aan is het duidelijk dat Reuben Hoeksema een passie heeft voor muziek.
Als kleine jongen was hij al vroeg geïnteresseerd in opnamestudio's en theater techniek.
Een paar jaar heeft Reuben zijn passie voor muziek kunnen uiten in het lokale activiteitencentrum, al had hij het idee dat hij daar niet echt op zijn plek zat. Reuben heeft duidelijk veel meer in zijn mars dan dat er op het centrum geboden werd. Daarom begon hij met het zoeken naar zijn droombaan:
het werken in een professionele studio.

web%20Reuben%20achter%20bureau2.jpg


Hij kwam in contact met het project Brand New Day van SUUS & CO dat als doel heeft om jonggehandicapten werkervaring te bieden in een zelfgekozen organisatie en daarnaast bedrijven te stimuleren om uitkeringsgerechtigden in dienst te nemen. Reuben moest zelf op zoek gaan naar een organisatie waar hij stage kon lopen. Hij vond het vooral heel lastig om bedrijven te benaderen hem aan te nemen, maar hij zette stug door. Zodra hij echter over zijn rolstoel begon, hadden de organisaties ineens geen plek, geen tijd of geen geschikte studio. De moed begon hem in de schoenen te zakken, maar gelukkig stimuleerde zijn jobcoach om door te zetten: als het niet lukt bij een bestaande studio zou dan een eigen studio iets voor jou zijn?

Zo startte Reuben aan de bouw van zijn eigen Hoekstudio in zijn eigen huis. Ook maakte hij zelf de website voor deze Hoekstudio, iets waar hij eerder geen ervaring mee had. Reuben wilde vooral andere muzikanten de mogelijkheid bieden van zijn professionele studio gebruik te kunnen maken.
Om dat te kunnen verwezelijken, begon hij een opleiding aan het SAE in Rotterdam. Via het persoonsgebonden budget ging er iemand mee om Reuben te ondersteunen. Druk netwerkend probeerde Reuben zijn Hoekstudio bij zo veel mogelijk mensen onder de aandacht te krijgen. Zo probeerde hij opnieuw om van zijn hobby zijn werk te maken. Hij ging met zijn jobcoach naar de Kamer van Koophandel en het UWV. Maar het bleek heel lastig om een bedrijf te beginnen met een uitkering. Zijn jongensdroom en het streven naar een eigen baan werden vrijwel meteen van tafel geveegd door het UWV.

Hij voelde zich lang niks waard en onbegrepen. Hij wilde zo graag gezien worden als een volwaardig mens, die anderen ook kansen kan bieden, mede door middel van zijn studio. Een plek waar niet wordt gekeken naar handicaps en beperkingen, maar waar men denkt en doet in mogelijkheden. Het liefst wilde hij zijn onuitputtelijke creativiteit inzetten voor anderen, maar hij wist niet meer hoe. Totdat iemand tegen hem zei “Waarom doe je niet iets met jou eigen liedjes? Die zeggen de harde waarheid!”

Reuben had al lange tijd zangles van Charles Vermeer. Ze schreven al eerder teksten als “De aarde is van ons”, “Vooroordelen” en “Metro”. Alle teksten van Reuben zijn autobiografisch en recht uit het hart. Ze gaan over de dagelijkse realiteit van het leven in een wereld met een handicap: mensen in een rolstoel worden niet voor vol aangezien! In die periode kwam hij ook in contact met Thomas Dippel en samen begonnen ze de cd verder uit te werken. Dat was de start voor zijn eerste eigen project; in zijn Hoekstudio begon Reuben aan zijn eerste album.

Charles Vermeer haalde Gertjan Essenstam aan boord en die wist ook andere muzikanten te verbinden aan het project. Reuben nam de muzikanten een paar dagen mee naar Berlijn. Niet alleen om te kijken of er een goede (muzikale) klik was tussen de muzikanten, maar ook om te kijken of zij ermee om konden gaan om iemand met een lichamelijke handicap vier dagen lang te verzorgen. Reuben had namelijk een hele grote eis: de bandleden moesten Reuben zijn handicap volledig accepteren om een echte samenwerking aan te kunnen gaan. Het was een lange, moeizame, maar ook een hele mooie en leerzame ervaring. Het doorzettingsvermogen van Reuben werd beloond met zijn eigen werk; zijn eerste solo cd ‘Zonnebril’!